Η άνοιξη μπήκε για τα καλά πριν λίγο καιρό και μαζί της ήρθε και μια μικρή αύρα ελπίδας στους ανθρώπους. Το πράσινο χρώμα ήταν πάντα, ανάμεσα σε άλλα, σύμβολο της ελπίδας. Και καθώς η φύση ντύνεται ξανά πράσινη, η ελπίδα, σαν μικρός σπόρος, φωλιάζει πάλι στην καρδιά των ανθρώπων.
Μια ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο, μια ελπίδα ότι θα μπορέσουμε τελικά να ξεπεράσουμε τις δύσκολες και σκληρές στιγμές κρίσης που περνούν οι κοινωνίες μας τους τελευταίους καιρούς.


Μπορεί όμως αυτό το αίσθημα σίγουρα να είναι ειλικρινές, αλλά συνάμα παροδικό και πλαστό. Μπορεί να είναι δηλαδή το αποτέλεσμα της βιολογικής παρόρμησης της φύσης και της συγκεκριμένης εποχής και όχι ενός ορθού και ισορροπημένου στοχασμού πάνω στα προβλήματα που μαστίζουν τον κόσμο, ούτως ώστε να μπορέσουμε να βρούμε τις σωστές λύσεις ,για να ξεπεραστούν αυτά τα προβλήματα.


Άλλωστε δεν θα είναι η φύση αυτή η οποία θα λύσει τα προβλήματά μας, τα οποία έχουμε προκαλέσει εμείς οι ίδιοι. Και αναφέρομαι τόσο στα οικολογικά προβλήματα όσο και στα κοινωνικά και ιδίως στα οικονομικά, που τόσο φαίνεται να μας απασχολούν τελευταία.

Πρέπει εμείς οι ίδιοι να τα λύσουμε, γιατί είμαστε υπεύθυνοι για αυτά, αναλαμβάνοντας ο καθένας το δικό του μερίδιο ευθύνης που έχει είτε προσωπικά είτε συλλογικά. Δεν είναι δηλαδή σωστό να παραπονιόμαστε από τη μια για τη μόλυνση του περιβάλλοντος και από την άλλη να μολύνουμε, για παράδειγμα, τις παραλίες με τα σκουπίδια μας και να χρησιμοποιούμε ασύστολα ακατάλληλα για το περιβάλλον σπρέϋ. Πρέπει εμείς οι ίδιοι να δίνουμε το παράδειγμα για όλα αυτά που καταλογίζουμε στους άλλους και για τα οποία παραπονιόμαστε. Γιατί η δική μας προσωπική στάση σίγουρα επηρεάζει και βαραίνει τη συλλογική, ανεξάρτητα από το κατά πόσο αυτό φαίνεται άμεσα ή μεσοπρόθεσμα.


Έτσι η στάση και η συμπεριφορά ενός σκεπτόμενου ανθρώπου, ενός ιδεαλιστή και ενός φιλοσόφου, όπως θα θέλαμε όλοι να ονομαζόμαστε, οφείλει να είναι σύμφωνη με τις ιδέες και τις πεποιθήσεις του, ώστε να μπορεί να έχει το ηθικό δικαίωμα να παροτρύνει τους άλλους να τις μοιραστούν μαζί του, να τον μιμηθούν και έτσι να αλλάξουν όλοι μαζί τη συλλογική στάση, κάνοντάς την πιο φιλική προς το περιβάλλον και προς τους συνανθρώπους μας.


Μια τέτοια φιλοσοφική στάση οφείλει να είναι όχι μόνο θεωρητική αλλά κυρίως πρακτική και βιωματική, γιατί το συλλογικό παράδειγμα και η ιστορία δεν αλλάζουν με τα «καλά» λόγια αλλά με τις πράξεις, επαναλαμβανόμενες με συνείδηση και ευθυγραμμισμένες σωστά προς έναν καλό σκοπό.


Με την ευχή να γίνουμε λίγο πιο συνειδητοί κάθε μήνα που περνά, σας εύχομαι καλό καλοκαίρι, χωρίς να ξεχνάμε να δίνουμε, όπου και να βρισκόμαστε, το καλύτερο παράδειγμα σωστής κοινωνικής διαγωγής, οικολογικής υπευθυνότητας και ανθρώπινης αλληλεγγύης.


Ο εκδότης
Γ. Α. Πλάνας, Ιδρυτής της Νέας Ακρόπολης στην Ελλάδα

Τι ειναι το Lapis Philosophorum?

Είναι η λατινική ονομασία της φιλοσοφικής λίθου, που σύμφωνα με την Αλχημεία μπορεί να μεταμορφώσει οτιδήποτε ευτελές και φτηνό σε ευγενές και χρυσό. Είναι εκείνο το πολύτιμο κόσμημα που ακτινοβολεί στην καρδιά κάθε ανθρώπου που βαδίζει συνειδητά στα μονοπάτια της πνευματικής επίτευξης. Είναι ένα free- press έντυπο που θα έχει πετύχει το σκοπό του αν βάλει ένα σπόρο αναζήτησης στην καρδιά σου, αν σου δημιουργήσει την ελπίδα ότι υπάρχουν και άλλοι σαν εσένα που αναζητούν μια άλλη ποιότητα ζωής. Είναι μια ανοιχτή πρόσκληση, ένα γράμμα αναζήτησης για άλλους σαν εμάς «επιζήσαντες ναυαγούς» που πραγματικά θέλουν να μεταλλάξουν τον εαυτό τους και τον κόσμο τους.