Μπαίνουμε σε ένα νέο έτος και οι προοπτικές της ανθρωπότητας για ένα πιο ελπιδοφόρο μέλλον στενεύουν όλο και περισσότερο. Το σύγχρονο φαινόμενο της παγκοσμιοποίησης και της οικονομικής κρίσης έχει ρίξει τον κόσμο σε μια φυγή προς τα εμπρός, σαν ένα πανικόβλητο κοπάδι που οδηγείται τυφλά στον γκρεμό. Καθησυχάζεται με την αφελή παραδοχή ότι το μέλλον θα βελτιωθεί… Η τεχνολογία, λένε, θα τα καλυτερεύσει όλα… Αλλά πώς; … Από ποιους; … Από μόνα τους ; Και ταυτόχρονα περιφρονείται το παρελθόν, σαν να ήταν κάτι προς αποφυγή. Κάτι το ξεπερασμένο, το παρωχημένο. Κι όμως, αυτό είναι μεγάλο λάθος. Γιατί χωρίς αποτίμηση και αξιοποίηση του παρελθόντος δεν μπορεί να υπάρχει στέρεο παρόν ούτε ευοίωνο μέλλον.

Αυτό μας το διδάσκει ξεκάθαρα η χιλιόχρονη ιστορία των Πολιτισμών αλλά και οι διδασκαλίες της Εσωτερικής Φιλοσοφίας. Το παρελθόν ενός πολιτισμού, όπως και σε μικρογραφία ενός ανθρώπου, είναι σαν τις ρίζες ενός δένδρου. Χωρίς αυτές το δένδρο πεθαίνει και πέφτει, ενώ αντίθετα, όσο πιο μεγάλες και υγιείς είναι οι ρίζες, τόσο κερδίζει σε δύναμη και μακροζωία το δένδρο.   Ακόμα και οι πιο μικρές λεπτομέρειες είναι σημαντικές για την ιστορική μνήμη, γιατί καθορίζουν και εξηγούν τη νοοτροπία των λαών και τις διαφορές μεταξύ τους, πράγμα που δεν φαίνεται πάντα από τα μεγάλα γεγονότα. 

Ένα παράδειγμα μας το προσφέρει το άρθρο που δημοσιεύουμε για «Τα εισιτήρια στο αρχαίο ελληνικό θέατρο» που αποτελούν το αρχικό μοντέλο για κάτι τόσο συνηθισμένο σήμερα, όπως τα εισιτήρια που χρειαζόμαστε για πολλά πράγματα της καθημερινής μας ζωής, από τα λεωφορεία μέχρι το σινεμά ή τις συναυλίες. Πολλά άλλα τέτοια μικροπράγματα, όπως τα κλειδιά, τα δακτυλίδια, οι σφραγίδες, τα λυχνάρια, οι πόρπες, τα ψαλίδια, τα νομίσματα, ακόμα και τα κρεμαστά κοσμήματα-φυλακτά, έχουν περάσει από μια πολύ ενδιαφέρουσα εξέλιξη μέσα από ένα χιλιόχρονο παρελθόν γεμάτο λεπτομέρειες και μικρές ανάγκες.  Τέτοιες ανάγκες καθορίζουν αμετάκλητα όλα αυτά τα, φαινομενικά απλά και καθημερινά, αντικείμενα που έχουμε σήμερα και που συνήθως αδιαφορούμε για την ιστορία τους. Κι όμως έχουν τη δική τους ξεχωριστή ταυτότητα και εξέλιξη σε συνάρτηση με τα χαρακτηριστικά, τις ανάγκες, τη νοοτροπία και την ψυχοσύνθεση του κάθε πολιτισμού ανά τους αιώνες. 

Είναι σημαντικό λοιπόν να μάθουμε, ως φιλόσοφοι, να εκτιμούμε τα μικρά πράγματα, τις λεπτομέρειες, τα μικρά γεγονότα, και να ανακαλύψουμε τη δική τους μικρή ή μεγάλη ιστορία, τις βαθιές ρίζες τους, που όμως έχουν διαμορφώσει πολλά από τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν το σύγχρονο τρόπο ζωής, τη σημερινή εποχή μας. Ίσως αυτό το παρελθόν κρύβει λύσεις για πολλά από τα προβλήματα και τις κρίσεις που μαστίζουν το παρόν μας και απειλούν το μέλλον. Έχουμε λοιπόν, ως κληρονόμοι αυτού του σημαντικού παρελθόντος, την ευθύνη να τα εξερευνήσουμε και να τα αξιοποιήσουμε.

Ο εκδότης Γ. Α. Πλάνας,
Ιδρυτής της Νέας Ακρόπολης στην Ελλάδα

Τι ειναι το Lapis Philosophorum?

Είναι η λατινική ονομασία της φιλοσοφικής λίθου, που σύμφωνα με την Αλχημεία μπορεί να μεταμορφώσει οτιδήποτε ευτελές και φτηνό σε ευγενές και χρυσό. Είναι εκείνο το πολύτιμο κόσμημα που ακτινοβολεί στην καρδιά κάθε ανθρώπου που βαδίζει συνειδητά στα μονοπάτια της πνευματικής επίτευξης. Είναι ένα free- press έντυπο που θα έχει πετύχει το σκοπό του αν βάλει ένα σπόρο αναζήτησης στην καρδιά σου, αν σου δημιουργήσει την ελπίδα ότι υπάρχουν και άλλοι σαν εσένα που αναζητούν μια άλλη ποιότητα ζωής. Είναι μια ανοιχτή πρόσκληση, ένα γράμμα αναζήτησης για άλλους σαν εμάς «επιζήσαντες ναυαγούς» που πραγματικά θέλουν να μεταλλάξουν τον εαυτό τους και τον κόσμο τους.