Ρότζερ Πένροουζ, 1931 (Roger Penrose)

 
Ο Roger Penrose γεννήθηκε στις 8 Αυγούστου το 1931 στο Colchester, Essex της Αγγλίας. Θεωρείται παγκοσμίως ως ηγετική φυσιογνωμία σε πολλούς τομείς των Μαθηματικών και της Θεωρητικής Φυσικής. Είναι γνωστός κυρίως για τις εργασίες του με αντικείμενο τις μαύρες τρύπες, την κβαντική βαρύτητα, τις μη περιοδικές πλακοστρώσεις και, πιο πρόσφατα, την επιστήμη της νόησης.

 
Η οικογένειά του είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τα μαθηματικά. Συγκεκριμένα η μητέρα του Margaret Leathes ήταν γιατρός, ο πατέρας του Lionel Sharples Penrose επίσης γιατρός με ειδικότητα στη γενετική και χρησιμοποιούσε ιδιαίτερα τα μαθηματικά. Ο αδελφός του Oliver Penrose είναι μαθηματικός και ο άλλος του αδελφός ο Jonathan υπήρξε 10 φορές πρωταθλητής Αγγλίας στο σκάκι.

 
Αρχικά ο Penrose ήταν διχασμένος μεταξύ των επιστημών της Ιατρικής και των Μαθηματικών αλλά τελικά τη καρδιά του την κέρδισε ο θαυμαστός κόσμος των αριθμών και των γεωμετρικών σχημάτων. Το ενδιαφέρον του για τα Μαθηματικά καλλιεργήθηκε μέσα στην οικογένεια του και όχι στο σχολείο. Συγκεκριμένα αναφέρει ότι θυμάται τον εαυτό του να δημιουργεί ανομοιόρφα πολύεδρα όταν ήταν ακόμη στην ηλικία των 10 ετών. Ο Penrose και ο πατέρας του είναι οι δημιουργοί της περίφημης «καγκελόσκαλας» και της αδύνατης ανίσοσης, γνωστής ως «tribar». Διατελεί καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης όπου κατέχει την έδρα των Μαθηματικών Rouge Ball στο Μαθηματικό Ινστιτούτο στην Αγγλία και ο ίδιος υποστηρίζει τα, όπως χαρακτηρίζει, «Ψυχαγωγικά Μαθηματικά».

 
Το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς του αναφέρεται στη Θεωρία της Σχετικότητας και στη Κβαντική Φυσική. Έχει ιδιαίτερα εντυπωσιαστεί από ένα πεδίο της Γεωμετρίας, την «μωσαϊκή» όπου η επιφάνεια καλύπτεται από αυτόνομα μικρά γεωμετρικά σχήματα. Άρχισε τη μελέτη του μέσα από αυτό τον τομέα της Γεωμετρίας, δηλαδή μέσα από τη μελέτη της συμμετρίας και της αρμονίας των γεωμετρικών σχημάτων και ανέπτυξε τις γνωστές σε όλους θεωρίες του για τις Μαύρες Τρύπες.

 
Το συγγραφικό του έργο είναι μεγάλο και σε αυτό αναλύει τις απόψεις του για την τεχνητή νοημοσύνη, υποστηρίζοντας την ισχύ της ανθρώπινης νοημοσύνης. Συγκεκριμένα κάποια από τα έργα του είναι:
 
  • ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΚΑΙ Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΝΟΗΣΗ
  • Ο ΝΕΟΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑΣ
  • ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ
  • ΤΕΧΝΗΤΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ
  • ΝΟΜΟΙ ΤΗΣ ΦΥΣΙΚΗΣ ΚΑΙ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΕΣ
  • ΣΚΙΕΣ ΤΟΥ ΝΟΥ
 
Ο Penrose στα βιβλία του προσπαθεί να αντιληφθεί το φαινόμενο της συνείδησης και να το προσδιορίσει μέσω μιας επιστημονικής ερμηνείας. Επισημαίνει όμως ότι για να συμβεί κάτι τέτοιο θα πρέπει να αλλάξει ολόκληρη η αντίληψη του σύγχρονου επιστημονικού κόσμου. Διατυπώνει ισχυρά επιχειρήματα για να στηρίξει το συμπέρασμα ότι κάτι υπάρχει στην ενσυνείδητη δραστηριότητα του εγκεφάλου που ξεπερνάει τις διαδικασίες του υπολογιστή και που δεν μπορεί να το εξηγήσει η σημερινή επιστήμη.

 
Αναφέρει χαρακτηριστικά ότι «για να μπορέσει η Φυσική να εξηγήσει κάτι τόσο ξένο προς την τρέχουσα φυσική εικόνα, όπως το φαινόμενο της συνείδησης, πρέπει να περιμένουμε μια βαθιά αλλαγή - μια αλλαγή που θα μεταβάλλει τα ίδια τα θεμέλια της φιλοσοφικής μας άποψης για τη φύση της πραγματικότητας». Eπιπλέον, μέσα από τις μελέτες του καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η ενσυνείδητη σκέψη πρέπει να περιλαμβάνει συστατικά που δεν μπορούν καν να προσομοιωθούν ικανοποιητικά με τη βοήθεια μιας απλής υπολογιστικής διαδικασίας.

 
Yποστηρίζει ότι, ενώ τα νευρικά σήματα μπορεί να έχουν τη συμπεριφορά κλασικά καθορισμένων γεγονότων, οι συνοπτικοί σύνδεσμοι ανάμεσα στους νευρώνες ελέγχονται από κάποιο βαθύτερο επίπεδο, όπου θα πρέπει να αναμένουμε κάποια σημαντική φυσική δραστηριότητα στα όρια ανάμεσα στο κβαντικό και το κλασικό επίπεδο. Ο ίδιος υποστηρίζει και μελετά φαινόμενα «βιοενέργειας».

 
Τόσο μέσα από τα βιβλία του όσο και μέσα από τις εργασίες του φαίνεται ότι ο Penrose αντιλαμβάνεται τη μεγάλη δύναμη του ανθρώπου, κάτι το οποίο γίνεται φανερό μέσα από τα βιοενεργειακά φαινόμενα, αποδεικνύοντας την ύπαρξη απόκρυφων δυνάμεων στον άνθρωπο. Ο Martin Gardner υποστηρίζει στον πρόλογο του βιβλίου Ο ΝΕΟΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑΣ, πως "τα επιτεύγματα του Penrose στα Μαθηματικά και τη Φυσική πηγάζουν από ένα αίσθημα θαυμασμού - που κρατά μια ολόκληρη ζωή - για το μυστήριο και την ομορφιά της ύπαρξης. Το "μικρό του δακτυλάκι"1 του λέει ότι ο ανθρώπινος νους είναι κάτι παραπάνω από μια απλή συνάθροιση μικροσκοπικών συρμάτων και διακοπτών".

 
Ο Stephen Hawking κατά τη συνέντευξη του, μετά από ένα σεμινάριο που έδωσε μαζί με τον Roger Penrose για την σύγχρονη κβαντομηχανική και τις μαύρες τρύπες, ανέφερε ότι ο Penrose είναι ένας πλατωνιστής. Ο ίδιος ο Penrose βέβαια θεωρεί τον εαυτό του απλώς ρεαλιστή. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η άποψη του για τις συνθήκες του Big Bang. Χαρακτηριστικά θεωρεί ότι «ο Θεός είχε επιλέξει με αφάνταστη φροντίδα την αρχική κατάσταση του σύμπαντος.

 
Ειδικότερα, αυτή η αρχική κατάσταση έπρεπε να περιέχει μια τεράστια ποσότητα ύλης/ενέργειας κατανεμημένη με πολύ τακτικό τρόπο». Ο καθηγητής Penrose χρίστηκε Ιππότης για την συνεισφορά του στα Μαθηματικά και ανταμείφθηκε με το βραβείο Wolf της Φυσικής το 1988 το οποίο και μοιράστηκε με τον Stephen Hawking.

 
Πολλά ακόμη πανεπιστήμια έχουν βραβεύσει τον Sir Roger Penrose με επίτιμα βραβεία για την συνεισφορά του στα Μαθηματικά και στην Θεωρητική Φυσική όπως: New Brunswick (1992), Surrey (1993), Bath (1994), London (1995), Glasgow (19936), Essex (1996), St Andrews (1997) and Santiniketon (1998). Θεωρείται ότι ο Sir Roger Penrose αντιλαμβάνεται ότι ο κόσμος διέπεται από διάφορους νόμους, άγνωστους στη σύγχρονη φυσική και ότι πίσω από όλα όσα φαίνονται, υπάρχουν άλλα τόσα που «δεν φαίνονται» και που αν συνεχίσει η σύγχρονη επιστήμη να τα προσεγγίζει ορθολογιστικά, δεν θα καταφέρει να μάθει τι κρύβεται πίσω από αυτή τη μεγαλειώδη ομορφιά και αρμονία του κόσμου.

 
Ίσως αν δεν λάβει κανείς μόνο υπόψη του το νου και τη συνείδηση, αλλά κυρίως την ψυχή και το πνεύμα, ίσως, τότε να αποκαλυφθεί κι ο ίδιος ο Θεός.

 
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

 
www.physics4u.gr.
Website Scientific American
Σ. Tραχανάς, Σχετικιστική Kβαντομηχανική, ΠEK (1991)
R. Carrigan and P. Trower, Particle Physics in the Cosmos, Readings from Scientific American, Freeman NY, (1989)
G.L. Kane, Modern Elementary Particle Physics, Addison-Wesley, Reading, (1993).